Al jaren coördineert Iet Oostlander het Spellenfestijn in Capelle-West tijdens Koningsdag. Maandag deed ze dit echter voor het laatst. “Het is tijd dat de jongere generatie het gaat overnemen.”
“Je lijkt echt veel op je vader”, zegt Iet Oostlander wanneer een kindje op Koningsdag aan de hand van zijn vader binnenkomt voor het Spellenfestijn in Capelle-West. Een statement dat niet zomaar voortkomt uit even zomaar een praatje maken of op basis van uiterlijk, maar uit jarenlange opgedane kennis.
Oostlander zet zich namelijk al decennia in voor de wijk Capelle-West. Zo was ze betrokken bij het opzetten van de Buurtgroep Capelle-West en het zomerkamp ruim veertig jaar geleden. “Ik zie nu de kinderen van die kinderen opgroeien”, lacht Oostlander.
Burgemeester van Capelle-West
Het is dan ook niet gek dat bijna heel Capelle-West haar kent. “Ze hebben me heel vaak op de fiets naar het buurthuis zien gaan”, vertelt de oud schooljuf, “ik groette bijna elke meter wel iemand.” Gekscherend wordt ze dan ook de burgemeester van Capelle-West genoemd. “Ook door onze huidige burgemeester”, lacht ze.
Stapje terug
Afgelopen Koningsdag coördineerde Oostlander voor het laatst het Spellenfestijn. Niet omdat ze het niet meer leuk vindt, “maar op een gegeven moment moet je dingen overgeven aan de jeugd”, verklaard ze. Het stokje draagt ze dan ook over aan Arjan Benard. “Ik heb ook tegen hem gezegd dat hij het volgend jaar volledig op zich moet nemen.”
Helemaal in het diepe wordt Benard niet gegooid. Zo kan hij nog gebruik maken van het draaiboek gebaseerd op veertig jaar ervaring en staat Oostlander paraat voor advies. “Als het allemaal niet zo vlug loopt, spring ik toch wel bij.”
Door haar jarenlange inzet was Oostlander tijdens Koningsdag niet te vinden in het gemeentehuis voor de festiviteiten daar. “Bij leven en welzijn ben ik daar volgend jaar wél bij”, gniffelt ze. Dit aan haarzelf toegeven kost wel moeite. “Ik moet meerdere keren tegen mezelf zeggen dat het na ruim 48 jaar wel welletjes is.”
Stoppen?
Aan helemaal stoppen moet Oostlander niet denken. Zo wordt de spaghetti voor de vrijwilligers en de artiesten op het bevrijdingsfestival door haar verzorgd. “Dat kan ik gewoon doen terwijl ik op mijn rollator zit”, legt Oostlander uit. Ook gaat ze van de zomer weer mee met het zomerkamp. “Dat lukt nog steeds ook al gaat het soms wat langzamer.”
Evenementen zoals het zomerkamp geven haar nog voldoende energie. “Als dat niet meer is, moet je er ook mee nokken.” Oostlander wil dan ook pas stoppen als ze niet meer kan lopen. “De plezier en de dankbaarheid van de kinderen en de ouders geeft me nog steeds zo veel voldoening.”
Trots
Ondanks dat het zomerkamp haar paradepaardje is, is Oostlander het trots op alle vrijwilligers die zich voor de wijk inzetten. In het bijzonder noemt ze Peet van der Berg. “Hij is al bijna negentig jaar maar op Koningsdag kwam hij gewoon helpen en stond hij naast de sjoelbak”.
Ze wil dan ook mensen oproepen om vrijwilliger te worden. “Ook al is het maar een uurtje”, zegt ze ferm. Ze begrijpt dat het een utopie is om iemand te vinden die net zo veel uren wil en kan investeren als dat ze zelf heeft gedaan. “Dat ging vroeger echt naar 25 uur per week”, zucht Oostlander. Gekscherend droomt ze dan ook van een compensatie met terugwerkende kracht van een dubbeltje per uur.
Koffie
Door de decennia heen heeft Oostlander verschillende functies bekleed binnen de buurtgroep. Zo was ze voorzitster maar ook penningmeester. “Je begint en eindigt met het zetten van koffie voor anderen”, legt ze uit. Nu, na 48 jaar, vindt ze het wel welletjes. “Laat anderen de koffie nu maar voor mij gaan zetten.”
Voor de inwoners van Capelle-West die in paniek raken bij de gedachte haar niet meer te zien op Koningsdag, heeft Oostlander een geruststellende belofte. “Ik kom volgend jaar sowieso even langs.”
