Een meerderheid in de Tweede Kamer wil een traject van erkenning en herstel voor de Molukse gemeenschap in Nederland. Dat blijkt uit een breed gesteunde motie van de ChristenUnie.
Dit jaar is het 75 jaar geleden dat de eerste Molukse KNIL-militairen en hun gezinnen op dienstbevel van de regering in Nederland aankwamen en hier oneervol werden ontslagen. Nee wijze waarop de meer dan 12.500 Molukkers door de Nederlandse overheid zijn behandeld, laat tot de dag van vandaag diepe sporen na.
Al langer klinkt de roep om erkenning van de geschiedenis van de Molukse gemeenschap. Afgelopen weekend nog zei burgemeester Joost Manusama van Capelle aan den IJssel nog dat het tijd is voor officiële excuses van de Nederlandse Staat.
Traject van erkenning en herstel
Tweede Kamerlid Don Ceder (ChristenUnie) diende een motie in waarin het kabinet wordt gevraagd om onafhankelijk onderzoek te laten doen naar de geschiedenis, de komst naar Nederland en de doorwerking daarvan tot op de dag van vandaag. Daarnaast wordt gevraagd om een consultatietraject met de Molukse gemeenschap en om te komen tot een nationale agenda voor erkenning en passend herstel.
Volgens Ceder is het belangrijk dat juist nu stappen worden gezet: “Van de eerste generatie Molukkers die deze geschiedenis zelf heeft meegemaakt, zijn steeds minder mensen in leven. Juist daarom mogen we niet langer wegkijken van de vragen die al decennialang leven binnen de Molukse gemeenschap. Na 75 jaar is het tijd om serieus werk te maken van erkenning en moeten we gezamenlijk recht doen aan de Molukse gemeenschap.”
Meerderheid
Hoewel de motie pas dinsdag 16 juni in stemming wordt gebracht, is het nu al duidelijk dat er een overgrote meerderheid is. De motie wordt namelijk mede-ingediend door de SGP, Volt, Groep Markuszower, BBB, Partij voor de Dieren (PvdD), DENK, CDA, JA21, PRO, 50PLUS, SP, D66 en VVD.
‘Eerste stap’
Ceder benadrukt dat de aangenomen motie geen eindpunt is, maar een begin. “Ik ben dankbaar voor de vele gesprekken die ik en meerdere Kamerleden de afgelopen tijd hebben mogen voeren met mensen uit de Molukse gemeenschap, in al haar diversiteit. Hun verhalen, ervaringen en betrokkenheid hebben duidelijk gemaakt hoe belangrijk het is dat deze geschiedenis niet wordt vergeten. Dit is een eerste stap. Ik hoop dat de gesprekken die nu volgen leiden tot erkenning, herstel waar nodig en een gedeelde toekomst waarin de Molukse gemeenschap zich gezien en gehoord weet.”
