Tijdens Halloween viel er in de regio genoeg te griezelen. Verschillende wijken hadden uitgepakt om de kinderen een leuke en spannende avond te bezorgen. “Dit is echt heel vet.”
Precies om klokslag acht uur klinkt het geluid van kettingzagen in het Schollebos. De low-scare-groepen zijn geweest. Nu kunnen alle remmen los voor de scare actors. Dat betekent kettingzagen, achtervolgingen en gegil. “We hebben dat bewust gedaan”, vertelt Nienke van de organisatie. “Wij willen ervoor zorgen dat alle kinderen kunnen genieten van Halloween en niet alleen de stoere kinderen.”
Het is voor het eerst in lange tijd dat de griezeltocht in het Schollebos wordt georganiseerd. Voorheen werd de tocht in de wijk zelf georganiseerd. “Maar dit is zoveel vetter”, hijgt de Grote Boze Wolf nadat hij weer een groepje kinderen het stuipen op het lijf heeft gejaagd. “Dit is gewoon veel mysterieuzer en veel spannender.” Zijn woorden worden kracht bijgezet door het gegil dat uit het bos opstijgt. “Heerlijk toch? Dit is echt heel vet”
Van drie scare actors naar een compleet griezelbos
De Grote Boze Wolf is slechts één van de vele scare actors in het Schollebos. “We hadden er aan het begin van de avond vijftien op de lijst staan”, denkt Nienke hardop na. “Maar vanochtend zijn er twee mensen bijgekomen die zowel een heel cool pak als tijd over hadden. Dus we hebben er veel.” De Grote Boze Wolf ziet dit ook. “Wij begonnen ooit met zijn drieën in de wijk”, blikt hij terug. “Dat was hartstikke vet, maar ook heel hard werken. Zoals het nu is, hadden wij destijds nooit kunnen bedenken.”
De organisatie en de scare actors krijgen loon naar werken. Meer dan driehonderd mensen zijn naar het Schollebos afgereisd om eens flink te schrikken. “We hadden vooraf 275 aanmeldingen”, vertelt Nienke. “Maar daar zijn ruim dertig mensen extra bij gekomen.” Alle bezoekers worden met behulp van waxinelichtjes in melkpakken de weg gewezen door het donkere bos. “Al die pakken staan sinds augustus in mijn huis”, lacht Nienke. “Maar alle dank aan de schoolkinderen die ons hiermee hebben geholpen.”
Die hulp was dit jaar ook echt nodig. “Dit jaar hebben wij toevallig geen subsidie gekregen, omdat ook Scholloween werd georganiseerd”, erkent Nienke. “Dan geven ze maar één keer het budget voor Schollevaar.” Dit jaar heeft de organisatie alles gedaan met donaties en giften van bedrijven. In totaal was er een budget van 500 euro beschikbaar. Door de grote interesse durft Nienke te dromen van meer. “Als we volgend jaar weer subsidie krijgen, kan het groter en met meer locaties.” Iets wat de Grote Boze Wolf alleen maar toejuicht.
Zevenhuizen: een spookhuis trekt duizenden bezoekers
Hoewel de griezeltocht in het Schollebos een succes was, verbleekt die bij het spookhuis in Zevenhuizen. Het grasveld aan de Koninginnenoever is omgetoverd tot een ware griezelattractie. Van heinde en verre komen mensen om het spookhuis mee te maken. “Ik geloof dat er op een gegeven moment een rij van anderhalf uur stond”, vertelt Michiel Scheepers, organisator en bewoner van de straat. “We hadden verwacht dat het druk zou worden, maar dit is bizar.”
Bezoekers die na het lange wachten uiteindelijk naar binnen kunnen, worden niet teleurgesteld. De circustent die dienstdoet als ontvangstzaal is aangekleed met griezelige attributen. Terwijl een speciale voice-over het verhaal uitlegt, lopen twee clowns dreigend rond. Wanneer het verhaal duidelijk is geworden, volgt het ene schrikmoment na het andere. Tussen knipperende lichten door verschijnt de gestalte van een clown met een mes in zijn hand, die dreigend op de kinderen afloopt. Even verderop springt er iemand uit een doos tevoorschijn. Het gegil van kinderen is aan de andere kant van Zevenhuizen te horen.
De hele straat werkt samen aan het griezelhuis
Het gegil is een geluid dat Scheepers op deze avond maar al te graag hoort. “In juli begint het ideeën spuien”, bekent hij. “Daar wil je het dan eigenlijk nog niet over hebben, maar dan gaan de gedachten er wel al naartoe.” Vervolgens slaat de hele straat de handen ineen. “We hebben echt een goede rolverdeling”, vertelt Scheepers. “De een is goed met techniek en de ander vindt decoreren weer heel leuk om te doen.” Het resultaat is een professioneel spookhuis. “Heb je de vlammenwerpers gezien?”, vraagt hij trots.
Het is het vierde jaar dat het spookhuis in het Koningskwartier staat. Elk jaar wordt er geld opgehaald voor een goed doel. Dit jaar staat het evenement in het teken van de Nierstichting. “We organiseren dit altijd met de hele straat”, vertelt Scheepers. “Maar dit jaar is er één buurtbewoner die er niet bij kon zijn vanwege nierfalen.” Voor de organisatie is dat een groot gemis. “Hij is echt een van de kartrekkers, dus we missen hem erg.” Doordat de bewoners van de straat lief en leed met elkaar delen, was de keuze voor het goede doel dit jaar snel gemaakt.
Ondanks de lange wachtrij en het succes van het spookhuis schat Scheepers de kans klein dat het volgend jaar groter zal worden. “Dit is in principe al de hele straat”, zucht de organisator. “We willen de straat vrijhouden voor de hulpdiensten.” Scheepers ziet dan ook maar één oplossing. “We kunnen misschien de lucht in”, grapt hij.
Griezelen smaakt naar meer
Dat zijn zorgen voor volgend jaar. Eerst gaat Scheepers genieten van het succes van dit jaar. “Ik denk dat er misschien wel 2000 man door het spookhuis is gegaan”, glundert hij. “Dat wij zoiets mogen organiseren, is gewoon fantastisch.” Terwijl Scheepers wegloopt, komt een familie met kleine kinderen via de ingang weer naar buiten. Voor hen waren de clowns aan het begin nét iets te eng. Volgend jaar krijgen ze weer een kans.
