Op het plein voor Sporthal De Zuidplas in Moordrecht is het druk. Kinderen verzamelen zich in een kringetje voor het podium. “Nog even wachten”, zeggen hun ouders. “Sinterklaas komt zo.” Hun woorden hebben weinig effect, de kinderen blijven enthousiast om zich heen kijken, zoekend naar de goedheiligman.
De Moordrechtse kinderen hebben zich ruim op tijd verzameld, maar de Pieten laten nog op zich wachten. Om de kinderen te vermaken, knallen Sinterklaasliedjes uit de boxen. De kinderen zingen alle liedjes luid mee. Ze springen, dansen en bewegen de spanning hun lichaam uit. Daarmee voldoen ze aan de oproep van Sinterklaas op Facebook

Te dikke Pieten
Wanneer de Pieten eenmaal aangekomen zijn bij de sporthal delen ze enthousiast pepernoten uit. De kinderen vullen hun zakjes gretig, maar de Pieten eten niks. Wanneer een Piet het podium opstapt, wordt duidelijk waarom. “Wij hebben te veel kruidnoten gegeten”, erkent Piet. “We moeten afvallen. Zullen we samen gaan sporten?”
Het gegil van de kinderen overstemt de boxen. “Ik heb deze oefening wel gestolen van Heel Nederland in Beweging”, vertelt Piet eerlijk. “Doen jullie mij maar na.” Zowel de ouders als de kinderen volgen de aanwijzingen van Piet keurig op. Hoe leuk en enthousiast de Pieten ook zijn, de kinderen worden ongeduldig. Want waar blijft Sinterklaas?

Een hijgende Sinterklaas
Een half uur na de aankomst van de eerste Pieten stromen ongeveer vijftien Pieten uit de sporthal naar buiten. De kinderen verwelkomen ze hartelijk. Er wordt weer gezongen en gedanst. De Pieten strooien gul met hun snoepgoed. Maar wéér is Sinterklaas er niet bij.
Totdat een Piet Sinterklaas spot. Springend en wijzend vestigt zij de aandacht op Sinterklaas. Hij komt niet uit de sporthal, maar van de velden van korfbalvereniging IJsselvogels. “Ik heb hier al een uur staan sporten”, hijgt de goedheiligman. “Ik heb jullie helemaal niet gehoord.”

Een glunderende Sinterklaas
De kinderen stappen aan de kant wanneer Sinterklaas de weg naar het podium zoekt. Daar aangekomen zien de kinderen wat opvallends. “Waar is uw mijter?” schreeuwen de kinderen. “Waarom draagt u een sportjas?” Wanneer het wat stiller is, legt Sinterklaas het uit. “De mijter is onhandig tijdens het sporten en het jasje is tegen de kou.”

Na wat klieren met de Pieten op het podium neemt Sinterklaas plaats op zijn stoel. Tevreden ziet Sinterklaas de vele stralende gezichten. Kinderen zingen liedjes op het podium, kinderen komen op het podium om Sinterklaas een hand te geven en kinderen worden op het podium opgehaald om met de Pieten mee te dansen. De sfeer is uitzonderlijk goed. Op het plein is het door de drukte lastig voor de Pieten om zich te verplaatsen. Het strooien van snoepgoed gaat daarentegen wél heel goed.

“Het is geweldig om in Moordrecht te zijn”, glundert de Sint tegenover CKZ Vandaag. “Ze zijn in grote getalen gekomen.” Hoewel de goedheiligman natuurlijk al op leeftijd is, vond hij het sporten fantastisch. “Dadelijk kunnen de kinderen binnen hun Pietendiploma gaan halen”, belooft de Sint. Sportstichting Zuidplas heeft de sporthal omgetoverd tot een waar speelparadijs. Er is een stormbaan, kinderen kunnen aan touwen slingeren, er is een parcours met cadeautjes en er kan gevoetbald worden. Terwijl de kinderen druk bezig zijn, verdwijnt Sinterklaas. Geen grote aftocht, maar stilletjes zodat de kinderen vrolijk kunnen doorspelen.

Een tevreden organisatie
Niet alleen de Sint is enthousiast over de intocht. Ook Rob Reijm van de organisatie is tevreden. “Je doet het toch voor al die blije kinderen”, glundert Reijm. Voor het eerst in een lange tijd is de intocht in Moordrecht op één vaste plek. “Sinds Corona gingen we met een kar door het dorp”, blikt hij terug. “Maar soms moet je iets nieuws verzinnen.”
Waar er bij de Capelse intocht roetveeg-Pieten waren, liepen er in Moordrecht Zwarte Pieten rond. “Dat laten wij aan de vrijwilligers zelf”, vertelt Reijm. “Veel vrijwilligers zijn actief binnen de sportwereld hier in het dorp. Ze zijn bang om herkend te worden.” Een vrijwilliger bevestigt de woorden van Reijm. “Mijn neefjes lopen hier rond en ik wil niet herkend worden.” Dat is niet de enige reden voor de Zwarte Pieten. “We doen het ook een beetje voor de ouders. Die zijn het immers gewend”, vertelt de vrijwilliger. “Ook sommige sponsoren geven de voorkeur aan alleen Zwarte Pieten.”

Tijdens de intocht lijkt niemand zich te storen of te ergeren aan de Zwarte Pieten. De kinderen al helemaal niet. Zij lachen, zingen en eten gulzig de pepernoten op met wat roetvegen op hun gezicht geschminkt.
