Een vrolijke beat, funky gitaren en een refrein dat uitnodigt om mee te gaan. Wie alleen oppervlakkig naar de nieuwe single Follow Me van Leph luistert, verwacht waarschijnlijk niet dat het nummer eigenlijk over religie, blind geloven en twijfel gaat. Juist dat contrast past bij een band die zich de afgelopen jaren steeds opnieuw heeft uitgevonden. Wat ongeveer tien jaar geleden begon als een coverband met de Capelse gitarist Maxim Winde, is inmiddels uitgegroeid tot een groep die volledig eigen muziek maakt.
Maxim Winde en zanger Masud Hamidy kennen elkaar al sinds de brugklas. Ze zaten niet bij elkaar in de klas, maar kwamen terecht in dezelfde vriendengroep. Dat ze jaren later samen eigen nummers zouden schrijven, lag toen nog niet bepaald voor de hand. Winde was bovendien helemaal geen gitarist. Als tiener drumde hij en pas rond zijn 25e begon hij gitaar te spelen. Niet lang daarna pakte hij de telefoon en belde Hamidy op met het idee om samen een band te beginnen.
“Ik kreeg opeens op een zondag een heel willekeurig telefoontje”, vertelde Hamidy in het radioprogramma De Boer Op van Radio Rijnmond. Winde was begonnen met gitaarspelen en wilde een band oprichten. Inmiddels is hij de sologitarist en speelt de gitaar in de nieuwste nummers een steeds grotere rol.
Corona veranderde alles
De band begon vooral met het spelen van covers. Eerst werd nog geëxperimenteerd met de naam The Hoochie Coochies, later werd dat Le Phreak, geïnspireerd op Le Freak van Chic. Die naam paste bij de disco-invloeden waarmee de band op dat moment bezig was. Toen kwam corona. Optredens vielen weg en ineens lag de vraag op tafel wat de muzikanten met de band wilden.
Het antwoord bleek uiteindelijk bepalend voor de jaren daarna: geen covers meer, maar zelf muziek schrijven. “Toen maakten we de switch van covers naar eigen nummers”, vertelde Winde bij Rijnmond. Waar de volledige band normaal op dinsdagavond bij elkaar kwam om te repeteren, gingen Winde en Hamidy daarnaast ook in de weekenden aan nieuwe muziek werken. De verandering betekende ook dat de band opnieuw moest ontdekken wat voor muziek eigenlijk bij hen paste.
Omdat de muzikanten verschillende smaken meenemen, ontstond geen vast genre. Funk en soul komen voorbij, maar ook andere stijlen vinden hun weg naar de nummers. “We gaan aan de slag met alles wat lekker klinkt”, vertelde Winde eerder. Volgens hem is er ondanks die verschillen inmiddels wel degelijk een herkenbaar Leph-geluid ontstaan.
Van Le Phreak naar Leph
Niet alleen de muziek veranderde. Ook de bezetting wisselde in de loop van de jaren regelmatig. Van de oorspronkelijke groep zijn Winde en Hamidy nog altijd de vaste kern. Dat ging niet altijd zonder frustratie. Er waren momenten waarop de twee zich afvroegen of ze nog wel door moesten gaan. Uiteindelijk kozen ze ervoor om juist verder te bouwen en ieder jaar een stap beter te worden.
Ook de naam ging mee in die ontwikkeling. Le Phreak paste steeds minder goed bij de bredere muzikale koers. De oplossing was simpel: de naam werd ingekort tot Leph. Een leuke bijkomstigheid is dat de uitspraak doet denken aan ‘lef’. Producer en muzikant Jeroen sloot later aan. Ook hij kende Winde al uit zijn jongere jaren: de twee zaten vroeger op drumles. Zo bestaat een groot deel van de band uit mensen die elkaar al veel langer kennen dan hun gezamenlijke muzikale carrière.
Vrolijke muziek over twijfel aan geloof
Met Follow Me wilde Leph bewust een vrolijk nummer maken. Dat is te horen aan de funky gitaar en de beat, maar wie goed naar de tekst luistert hoort een ander verhaal. “Het klinkt heel vrolijk, maar het is eigenlijk een best serieus onderwerp, een beetje verstopt in een vrolijk funky jasje”, legde Hamidy uit bij Radio Rijnmond.
In de coupletten draait het om een interne worsteling met religie en twijfel. Het refrein vormt daar bijna het tegenovergestelde van: de uitnodiging om iemand simpelweg te volgen, zonder zelf al te veel na te denken. Die thematiek komt niet uit het niets. Hamidy groeide op in een islamitisch en religieus gezin en vertelde dat geloof altijd onderdeel van zijn leven is geweest. Ook buiten huis kwam hij veel met religie in aanraking.
“Je hebt altijd de twijfels, die interne struggle. Dus daar komt het wel een beetje vandaan.” Juist het verschil tussen inhoud en muziek vindt de band interessant. Het nummer moet eerst lekker klinken, waarna een luisteraar die beter oplet een tweede laag kan ontdekken.
Rotterdam als decor
Ook bij de videoclip van Follow Me koos Leph nadrukkelijk voor de regio. Rotterdam vormt het decor en onder meer de omgeving van de Van Brienenoordbrug is erin terug te zien. Presentator Ruud de Boer omschreef de clip tijdens het radio-interview gekscherend als een ‘knap staaltje Rotterdam-promotie’. Volgens de band was het ook daadwerkelijk de bedoeling om de stad nadrukkelijk in beeld te brengen.
Meer muziek op komst
Bij één nieuwe single blijft het niet. Leph bracht de afgelopen jaren gemiddeld ongeveer één nummer per jaar uit, maar vindt dat tempo inmiddels te laag. Met een nieuwe producer wil de band sneller gaan werken. Er liggen al meerdere concepten klaar. De groep sprak bij Rijnmond over zeker vier nummers waaraan gewerkt kan worden. Een EP is niet uitgesloten, al heeft Leph voorlopig een voorkeur voor het één voor één uitbrengen van singles. Zo krijgt ieder nummer volgens de band langer de aandacht.
Een leven als fulltime muzikant is voorlopig niet aan de orde. De bandleden combineren de muziek met werk en, voor een deel van de groep, een gezin. De ambitie blijft wel aanwezig. Eerst wil Leph verder groeien en bekender worden in de regio. En mocht er daarna meer uit voortkomen, dan zal de band die kans niet laten liggen.
‘Follow Me‘ en de bijbehorende videoclip zijn online te beluisteren en te bekijken.
